Door het corona virus kunnen levertijden bij koerierdiensten iets langer zijn dan je gewend bent. Klik hier voor meer informatie.

Vincent van Gogh, 1853 – 1890

Vincent William Van Gogh was een post-Impressionistische Nederlandse schilder wiens werk een tijdloze invloed had op de schilderkunst van de 20ste eeuw.

In tien en een half jaar tijd heeft hij meer dan 2100 werken gemaakt, waaronder zo'n 860 olieverfschilderijen. Het gaat om portretten, zelfportretten, landschappen en stillevens, waarop olijfbomen, cipressen, korenvelden en zonnebloemen zijn afgebeeld.

Toch was de kunstenaar tijdens zijn leven niet commercieel succesvol. En zijn leven was tragisch, eindigend met geestesziekte en zelfmoord. Lees meer over het leven van deze grote kunstenaar. Bestudeer ook onze enorme collectie oude meesters.

Verfijn zoekopdracht

Kindertijd

Vincent van Gogh Self-Portrait

Kunst op Doek: Van Gogh Zelfportret

De kunstenaar werd in 1853 in de buurt van de Zuidelijke Nederlanden in het dorp Grotto-Sünderth geboren in de familie van dominee Theodore van Gogh en zijn vrouw Anna Cornelia Carbentus.

De familie Van Gogh kreeg in totaal zes kinderen. Theo, de jongere broer van Vincent, hielp hem zijn leven lang en was actief betrokken bij zijn harde lot.

Vincent was een moeilijk, ondeugend kind met enige vreemdheid, dus hij werd vaak gestraft. Buitenshuis daarentegen zag hij er attent, serieus en rustig uit. Op 7-jarige leeftijd werd hij naar een dorpsschool gestuurd. In de herfst van 1864 werd de jongen naar een kostschool in Zevenbergen gebracht.

Het vertrek verwondt de ziel van de jongen en bezorgt hem veel leed. In 1866 werd hij overgeplaatst naar een ander internaat. Vincent krijgt een goede beheersing van de talen en ook zijn eerste tekenkunsten. In 1868, midden in het schooljaar, verlaat hij de school en gaat naar huis.

Het begin van zijn carrière

In 1868 betreedt een 15-jarige jongen de tak van de Haagse kunstfirma "Goupil & Cie", die eigendom is van zijn oom Vincent. Voor goed werk en nieuwsgierigheid wordt hij naar de Londense vestiging gestuurd. In de twee jaar die Vincent in Londen doorbracht, werd hij een echte koopman en kenner van Engelse gravures.

In 1875 waren er gebeurtenissen die zijn leven veranderden. In een brief aan Theo schreef hij over zijn "pijnlijke eenzaamheid". Onderzoekers naar de biografie van de kunstenaar suggereren dat de reden voor deze toestand afgewezen liefde was. Het doel van deze liefde is niet precies bekend. De overplaatsing naar Parijs hielp niet om de situatie te veranderen. Hij verloor zijn interesse in het werk en werd ontslagen.

Theologie en zendingswerk

Op zoek naar zijn weg in het leven, beweert Vincent zijn religieuze doel. In 1877 verhuisde hij met zijn oom Johannes naar Amsterdam en bereidde zich voor op de Faculteit der Theologie. Maar al snel stelt hij zijn studie teleur en geeft hij het op.

Een verlangen om mensen te dienen bracht hem naar de missionaire school. In 1879 trad hij in dienst als predikant in Paturage in Zuid-België.

Hij onderwijst de wet van God in het mijncentrum, helpt gezinnen van mijnwerkers, bezoekt de zieken, onderwijst kinderen, predikt en tekent kaarten van Palestina voor de kost. Hij woonde in een ellendige hut, at brood en water, sliep op de grond en martelde zichzelf fysiek. Bovendien hielp hij arbeiders om hun rechten te doen gelden.

De plaatselijke autoriteiten hebben hem uit zijn functie ontheven, omdat ze geen gewelddadige activiteiten en extremen dulden. In deze periode tekende Vincent veel mijnwerkers, hun vrouwen en kinderen.

De vorming van een kunstenaar

Om te ontsnappen aan de depressie die gepaard gaat met de gebeurtenissen in Paturage, wendt Van Gogh zich tot de schilderkunst. Broeder Theo steunt hem en hij gaat naar de Academie voor Schone Kunsten. Maar een jaar later stopt hij met zijn studie en gaat hij naar zijn ouders om alleen verder te studeren.

Thuis wordt Van Gogh weer verliefd. Deze keer is zijn passie voor zijn neef. De dame weigerde hem, maar Van Gogh bleef het hof maken. Het irriteerde de hele familie, dus vroegen ze hem om te vertrekken.

Van Gogh ging immers naar Den Haag om te schilderen. Hier nam hij les van Anton Mauve, werkte hard, observeerde het stadsleven, meestal in arme wijken. Hij bestudeerde de "Cursus Tekenen" van Charles Bargue, waarbij hij litho's kopieerde. Hij leerde verschillende technieken op het doek te mengen, waardoor hij interessante kleurtinten in zijn werk kreeg.

In Den Haag probeerde de kunstenaar een gezin te stichten met een zwangere straatvrouw, die hij op straat ontmoette. Een vrouw met kinderen trok bij hem in en werd een model voor de kunstenaar.

Door zijn nieuwe vrouw kreeg Van Gogh ruzie met familie en vrienden. Vincent zelf was gelukkig, maar niet voor lang. Het harde karakter van de samenwonende man heeft van zijn leven een nachtmerrie gemaakt, en ze zijn uit elkaar gegaan.

De kunstenaar ging naar de provincie Drenthe in het noorden van Nederland, woonde in een hut, schilderde landschappen, boeren, taferelen uit hun werk en het dagelijks leven. De vroege werken van Van Gogh zijn vrij realistisch. Het gebrek aan academisch onderwijs heeft invloed gehad op zijn tekening, de onnauwkeurigheid van het afbeelden van mensenfiguren.

Van Drent verhuisde hij naar zijn ouders in Nuenen, waar hij veel schilderde. In deze periode ontstonden honderden tekeningen en schilderijen. De onderwerpen van de werken uit de Nederlandse periode zijn gewone mensen en taferelen, geschilderd op een expressieve manier met een overwicht van donker palet, sombere en dove tinten. Tot de meesterwerken uit deze periode behoort het schilderij "Aardappeleters" (1885), dat een tafereel uit het boerenleven uitbeeldt.

Vincent gogh - Die kartoffelesser

Kunst op Doek: De Aardappeleters (Vincent Van Gogh)

Parijse periode

Na veel nadenken besluit Vincent in Parijs te gaan wonen en te creëren, waar hij eind februari 1886 verhuist.

Hier ontmoet hij zijn broer Theo, die directeur wordt van een kunstgalerie. Het artistieke leven van de Franse hoofdstad van deze periode staat centraal.

In Parijs wordt Van Gogh verzorgd door zijn broer Theo. Hij vestigt zich in zijn huis, stelt hem voor aan de kunstenaars. In het atelier van de traditionalistische schilder Fernand Cormon ontmoet hij Toulouse-Lautrec, Emil Bernard en Louis Anquetin. Hij is zeer onder de indruk van de schilderijen van de impressionisten en postimpressionisten.

Deze kennissen hadden het meest gunstige effect op de kunstenaar: hij vond een verwante omgeving die hem waardeerde. Van Gogh nam enthousiast deel aan tentoonstellingen van de impressionisten. Het publiek was echter geschokt door de schilderijen van Van Gogh, waardoor hij zich weer ging bezighouden met zelfstudie.

De Parijse periode (1886-1888) bleek het meest vruchtbaar, de collectie van zijn werken werd verrijkt met 230 schilderijen. Het was een tijd van zoeken naar technieken en het bestuderen van vernieuwende trends in de moderne schilderkunst. Hij vormde een nieuwe kijk op de schilderkunst. De realistische benadering wordt vervangen door een nieuwe manier van werken die zich richt op het impressionisme en het postimpressionisme, wat tot uiting komt in zijn stillevens met bloemen en landschappen.

Zijn broer laat hem kennismaken met de knapste vertegenwoordigers van deze stroming: Camille Pissarro, Claude Monet, Pierre-Auguste Renoir en anderen. Met zijn vrienden gaan de kunstenaars vaak in de open lucht op pad. Zijn palet wordt geleidelijk aan lichter, helderder en verandert in de loop van de tijd in een kleurenrelletje, typisch voor zijn werk van de laatste jaren.

De geest van rivaliteit en spanning die destijds in de Parijse samenleving heerste, wordt ondraaglijk voor een impulsief en compromisloos kunstenaar. Hij maakt ruzie, maakt ruzie en besluit de hoofdstad te verlaten.

Arles

In februari 1888 ging Vincent van Gogh naar de Provence en werd er verliefd op. Theo sponsorde zijn broer en stuurde hem 250 francs per maand. Als dank stuurt Vincent zijn schilderijen naar zijn broer. Hij huurde vier kamers in een hotel, at in een café, waarvan de eigenaren zijn vrienden werden en poseerden voor de schilderijen.

Met de komst van de lente werd de kunstenaar gefascineerd door de zuiderse zon en de bloeiende bomen. Hij is verrukt over de heldere kleuren en de transparantie van de lucht. Ideeën van het impressionisme verdwijnen geleidelijk aan, maar de loyaliteit aan het lichtpalet en de schilderkunst in de open lucht blijft bestaan. Geel overheerst in de werken en krijgt een bijzondere uitstraling vanuit de diepte.

Om 's nachts in de open lucht te werken, zet hij kaarsen op zijn hoed en schetsboek en verlicht zo zijn werkplek. Zo zijn zijn schilderijen "Starry Night Over Rhon" en "Night Café" geschilderd.

Le Café de nuit

Kunst op Doek: Het Nachtcafé (Vincent van Gogh)

Afgesneden oor

Een belangrijke gebeurtenis is de komst van Paul Gauguin, die Vincent meermaals in Arles heeft uitgenodigd. Een enthousiast en vruchtbaar samenleven eindigt in een ruzie en een breuk. De zelfbewuste, betweterige Gauguin was precies het tegenovergestelde van de ongemonteerde en onrustige Van Gogh.

De epiloog van het verhaal is een stormachtige strijd voor Kerstmis in 1888, toen Vincent zijn oor afsneed. Gauguin, bang dat ze hem zouden aanvallen, vluchtte naar het hotel. Vincent wikkelde de bloedige lel van zijn oor in papier en stuurde het naar hun wederzijdse vriend, de prostituee Rachel.

Behandeling

De mensen van Arles begonnen bang te zijn voor een burger die niet op hen lijkt. In 1889 schreven ze een petitie waarin ze eisten om van de "roodharige gek" af te zijn.

Vincent ging vrijwillig naar het Mausoleumziekenhuis in Saint-Rémy. Tijdens zijn behandeling mag hij op straat schilderen onder toezicht van medisch personeel. De beroemde "Sterrennacht" en "Weg met cipressen en een ster" zijn in deze periode ontstaan.

Van Gogh - Starry Night

Kunst op Doek: Sterrennacht (Vincent van Gogh)

In Saint-Remy werden periodes van intense activiteit vervangen door lange pauzes als gevolg van een depressie. Tijdens een van de crisissen slikte hij verf in.

In januari 1890 stelde Vincent de "Rode Wijngaarden in Arles" tentoon en verkocht ze voor vierhonderd frank, wat een behoorlijk bedrag is.

Zijn vreugde was immens. Het succes van "Vineyards" inspireerde zijn broer Theo. Hij voorzag Vincent van verf, maar hij begon ze op te eten.

De rode wijngaard

Kunst op Doek: Rode wijngaarden (Vincent van Gogh)

Dood

Op 27 juli ging Van Gogh op pad om te schilderen, maar kwam terug met een kogel in zijn borst. De kogel die hij met een pistool afvuurde raakte een rib en ging weg van zijn hart. De kunstenaar zelf keerde terug naar het ziekenhuis en ging naar bed. Liggend in bed was hij rustig een pijp aan het roken. Het leek erop dat de wond hem geen pijn deed.

Theo kwam de volgende dag al aan en bracht de hele tijd met Vincent door tot zijn dood, 29 uur na zijn bloedverlies.

Volgens Theo waren de laatste woorden van de kunstenaar: La tristesse durera toujours ("Verdriet zal eeuwig duren"). Vincent van Gogh werd op 30 juli in Auvers-sur-Oise begraven. Zijn broer en een paar vrienden vergezelden hem op zijn laatste reis.

Het grootste aantal werken van de kunstenaar is te vinden in het Van Gogh Museum in Amsterdam. Veel van de schilderijen bevinden zich echter in musea over de hele wereld:

Musée d'Orsay

National Gallery of Art (Washington D.C.)

National Gallery (Londen)

Metropolitan Museum of Art (New York)

Neue Nationalgalerie (Berlin)

Kröller-Müller Museum